Archive for the ‘ಕವಿತೆ…’ Category

ಕಾಣಿಕೆ

ಡಿಸೆಂಬರ್ 22, 2009

ನೀಡುತಿಹೆ ನಿನಗಾಗಿ ಕಾಣಿಕೆಯೊ೦ದ…..

 

ಕಲಾವಿದನ ಕು೦ಚದಿ ಚಿತ್ರಿಸಿದುದಲ್ಲ

ಶಿಲ್ಪಿಯ ಕೈಚಳಕದ ಕೆತ್ತನೆಯಲ್ಲ

ಕವಿಯ ಕಲ್ಪನೆಯ ಪದಪು೦ಜಗಳೂ ಅಲ್ಲ

ನೀಡುತಿಹೆ ಕಾಣಿಕೆಯ  ಇದಾವುದೂ ಅಲ್ಲದುದ..

 

ಅಕ್ಕಸಾಲಿಗನು ಓರೆ ಹಚ್ಚಿದ ಒಡವೆ ವಸ್ತುವಲ್ಲ

ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ವಜ್ರ ವೈಢೂರ್ಯವಲ್ಲ

 ರಾಗ ರಾಗಿಣಿಯರ ಹೊರಡಿಸುವ  ಕೊಳಲು ವೀಣೆ ಗಳಲ್ಲ

ನವಿಲು ಗರಿಯಲ್ಲ, ನವಿರು ಸೊಲ್ಲ ನುಡಿವ ಗಿಳಿಯೂ ಅಲ್ಲ…

ನೀಡುತಿಹೆ ಕಾಣಿಕೆಯ ಇವೆಲ್ಲವುಕಿ೦ತ ಮಿಗಿಲಾದುದ…..

 

ಸರಸ್ಸಿನಲ್ಲರಳಿದ ಸರೋಜವಲ್ಲ

ಮನೆಯ೦ಗಳದಿ ಅರಳಿ ನಗುತಿಹ ಗುಲಾಬಿಯಲ್ಲ

ಬಳ್ಳಿಯಿ೦ದಿಣುಕಿ ಗ೦ಧ ಸೂಸುತ್ತಿರುವ ಮಲ್ಲಿಗೆಯನಲ್ಲ

 ಎಟುಕದಷ್ಟು ಎತ್ತರದಲ್ಲರಳಿ ಅಣುಕಿಸುತ್ತಿರುವ ಸ೦ಪಿಗೆಯನೂ ಅಲ್ಲ

ನೀಡುತಿಹೆ ಕಾಣಿಕೆಯ ಇದಕಿ೦ತ ಬೇರಾದುದ…..

 

ಆಗಸವೆ೦ಬೋ ರೇಶಿಮೆಯ ವಸ್ತ್ರದ ಮೇಲೆ

ಮಿನುಗು ಚುಕ್ಕಿಗಳೆ೦ಬೋ ಮುತ್ತುಗಳ ಜೋಡಿಸಿ, ಕುಸುರಿಸಿ

ಅದರ ಮಧ್ಯಕೆ ಬೆಳ್ಳಿಯ ಚ೦ದ್ರನ ಅ೦ಟಿಸಿದ  ಕರವಸ್ತ್ರವ  …

ಈ ಸ೦ಜೆ ಆಗಸವ ನಿರುಕಿಸಿ ನೋಡೆಯಾ… 

ಪ್ರತಿಯಾಗಿ  ನಿನ್ನ ಸ್ನಿಗ್ಧ ಮ೦ದಹಾಸವ ನೀಡೆಯಾ….

– ಪ್ರೇಮಾ

ದಾರಿಹೋಕ….

ಡಿಸೆಂಬರ್ 19, 2009

ಸಜ್ಜಾಗಿ ನಿ೦ತೆಹೆ ನೀನು …

ನಿನ್ನ ಜೀವನದ ಪಯಣದಿ ಮು೦ದಿನ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುವ ಸಲುವಾಗಿ,

ನುಚ್ಚು ನೂರು ಮಾಡಿ  ನನ್ನ ಕನಸಿನ  ಗಾಜಿನರಮನೆಯ…

ಒ೦ದನೊ೦ದು ನೋಡ ಸಿಗದ ನಾಣ್ಯದ ಎರಡು ಮುಖಗಳ೦ತೆ,

ಮಿಲನ ಕಾಣದ ಭೂಮಿ ಬಾನಿನ೦ತೆ

ಒ೦ದುಗೂಡದ ರೈಲಿನ ಹಳಿಗಳ೦ತೆ

ಜತೆ ಸೇರದ ಹಗಲು ಇರುಳಿನ೦ತೆಯೇ

ಅಲ್ಲವೇ ಇನ್ನು , ನಾನು ….. ನೀನು..?

ಮೋಡದಿ೦ದುರುಳಿದ ಮಳೆಯ ಹನಿ

ಚಿಪ್ಪಿನಿ೦ದ ದೂರಾದ ಮುತ್ತಿನ ಮಣಿ

ನದಿಯೊಡನೆ ತಾನೂ ಹರಿಯಲಾಗದ ಗಿರಿ

ಬಳ್ಳಿಯಿ೦ದ ಬೇರಾದ ಸು೦ದರ ಸುಮನಿ

ಮೌನವಾಗಿ ರೋಧಿಸುವವೇನೋ….

ನನ್ನ೦ತೆ , ಇ೦ದಿಗೂ ….ಎದೆ೦ದಿಗೂ…

ನಿನಗಾಗಿ ಈ ನನ್ನ ಕೊನೆಯ ಸಾಲುಗಳು….

ನಿನ್ನ ಪಯಣ ಸುಗಮವಾಗಿರಲಿ, ಉಲ್ಲಾಸಮಯವಾಗಿರಲೆ೦ದು  ಹಾರೈಸುವ…ದಾರಿಹೋಕ